به گزارشمیلیتاری نیوز،با پیروزی انقلاب اسلامی و به دنبال آن آغاز جنگ تحمیلی و اعمال تحریم های گسترده نظامی، صنعت دفاعی کشور بر آن داشته شد تا با استفاده از ظرفیت های داخلی و اتکا به توان متخصصان کشور، در جهت ساخت و تامین تجهیزات مورد نیاز نیروهای مسلح اقدام کند.
برهمین اساس و با راهنمایی های رهبر انقلاب اسلامی، ساخت شناورهایی که قادر به حضور در آب های بین المللی و اقیانوس ها باشند در قالب <<پروژه موج>> در دستور کار نیروی دریایی ارتش قرار گرفت.
ماجرای ساخت جماران از جایی شروع می شود که رهبر انقلاب پس از بازدید از نمایشگاه دستاوردهای دریایی ارتش در سال ۷۶، با مشاهده ماکت یک ناوشکن پیشرفته در قسمتی از نمایشگاه، می پرسند که این چیست؟ مسئولان می گویند این ماکت یک ناو قوی است و به مشخصاتش اشاره می کنند. ایشان می پرسند: داریم؟ می گویند نه. می فرمایند پس چرا نمی سازید؟
بر این مبنا بود که در همان سال، پروژه موج با فرمان فرمانده معظم کل قوا در نیروی دریایی ارتش کلید خورد که ماموریت اصلی آن تمرکز بر ساخت و تولید انواع ناوشکن ها متناسب با ماموریت های نیروی دریایی ارتش بود. اما یک مشکل جدی وجود داشت آن هم اینکه ایران تا آن زمان تجربه ساخت ناوشکن را نداشت پس چگونه می توانست بدون کمک گرفتن از خارجی ها یک ناوشکن بسازد؟
سرانجام پس از چندین سال تلاش و کوشش بی وقفه، در چنین روزی (۳۰ بهمن سال ۸۸) با حضور فرمانده معظم کل قوا اولین محصول از پروژه های موج با نام ناوشکن جمهوری اسلامی ایران - جماران رسماً به ناوگان جنوب نیروی دریایی ارتش الحاق شد و به این ترتیب بزرگتری پروژه دفاعی کشور (تا آن زمان) مورد بهره برداری قرار گرفت و صنایع دفاعی و دریایی ایران نیز رسماً به دانش ساخت ناوشکن ها و بومی سازی این دانش دست یافت.
فرمانده کل قوا همچنین در مراسم الحاق جماران، در جریان چگونگی روند ساخت و ساز این ناوشکن قرار گرفته و با حضور در پل فرماندهی ناوشکن جماران، از طریق بی سیم با فرمانده ناوگروه نیروی دریایی ارتش حاضر در خلیج عدن صحبت کردند.
جماران نخستین نمونه از کشتی های جنگی کلاس موج ساخت ایران است که بهموشک های هدایت شونده دریا به دریا و دریا به هوا، اژدر افکن، توپ پدافندی، سامانه های ناوبری الکترونیکی نوین و امکاناتجنگ الکترونیکمجهز است. ناوشکن جماران، به موشکrlm; های ضد کشتی، سطح به هوا و نیز انواع اژدر و توپrlm; های دریایی از جمله فجر، مجهز است.
این ناوشکن، ۹۴ متر طول و قریب به ۱۵۰۰ تن وزن دارد و امروزه به یک رادار پیشرفته و سه بعدی آرایه فازی به نام عصر مجهز است که ۲۰۰ کیلومتر برد دارد. این رادار، در سال ۹۳ روی ناوشکن جماران نصب شد.
ناوشکن جماران حاصل تلاش بی وقفه و سنگین علمی، تحقیقاتی و تخصصی فرزندان این سرزمین در جهاد خودکفایی نیروی دریایی ارتش و صنایع دریایی است و بیش از یک میلیون و چهار صد هزار انواع قطعه، دستگاه و سامانه های پیچیده ی داخلی در ساخت آن مورد استفاده قرار گرفته است.
ناو جماران چه تجهیزاتی دارد؟
ناوشکن جماران دارای تجهیزات پیشرفته ای از قبیل سامانه های پردازشگر راداری، رادارهای تاکتیکی هوایی، سطحی و زیر سطحی، سیستم مقابله با جنگ الکترونیک، سیستم کنترل آتش، سیستم های پیشرفته کمپرسور هوای فشرده و اطفای حریق، سیستم های رانش و کمک ناوبری نسل جدید و قابلیت حمل و سوخت رسانی به بالگرد (که برای نخستین بار در یک ناوشکن ایرانی ایجاد شده است) و ده ها قابلیت رزمی و دفاعی دیگر است.
ناوشکن جماران که اولین مأموریت خود در آبهای آزاد را اواسط سال ۱۳۹۱ انجام داد، تاکنون بارها توانسته با حضور در آب های آزاد و بین المللی به خصوص در منطقه خلیج عدن، به مقابله با دزدان دریایی بپردازد و از منافع جمهوری اسلامی اسلامی ایران دفاع کند.
جماران از زمان حضور خود در آبراه های بین المللی، علاوه بر اسکورت کاروان های تجاری کشورمان، به کشتی های تجاری سایر کشورها نیز کمک کرده و از اشغال آنها توسط دزدان دریایی جلوگیری کرده است.
اما پروژه موج یک پروژه بزرگ بود که طبق آن، باید چندین ناوشکن در همین کلاس ساخته می شد. بر همین اساس، در سال ۱۳۹۱ دومین محصول این پروژه با نام ldquo;ناوشکن دماوندrdquo; در آب های دریای خزر به آب انداخته شد و در ۱۸ اسفند ماه سال ۹۳، رسما این ناوشکن با حضور دریابان شمخانی دبیر شورای عالی امنیت ملی، به ناوگان شمال نداجا ملحق شد.
کار ساخت سازه ناوشکن سهند مدت هاست به پایان رسیده و این ناوشکن هم اکنون در مراحل تجهیز و نصب تجهیزات داخلی است که پس از تکمیل این مراحل، رسما به ناوگان جنوب نداجا ملحق خواهد شد.
حالا جماران خودش ۷ ساله است و ۲ برادر هم دارد و ساخت این ناوشکن ها نشان داد که با تکیه بر توان داخلی و اعتماد به متخصصان و جوانان همین مرز و بوم، می توان کارهای بزرگ را به سرانجام رساند.